Dansende mp3-speler

Waarschijnlijk vraagt iedereen zich nu af of dit wel mogelijk is. En ja, het is zeker mogelijk. Sony heeft de ‘Sony Rolly’ op de markt gebracht. De dansende mp3 speler die door middel van één enkele beweging het volgende nummer of album afspeelt, het volume regelt of de dansbewegingen aanpast.

De Sony Rolly is een combinatie tussen een robotje en een mp3-speler. Via Bluetooth kan de gebruiker muziekbestanden eenvoudig overbrengen naar het apparaat. De Rolly beschikt over een 2 GB geheugen, goed voor ongeveer 520 mp3-bestanden. De mechaniek van Rolly wordt tot stand gebracht door zes bewegende delen, bestaande uit wieltjes en speakerklepjes, die gelijktijdig werken met twee ringen die meer dan 700 verschillende kleuren kunnen uitstralen. Een versterker en twee stereospeakers zorgen voor een perfecte geluidskwaliteit. Functies activeren op de Sony Rolly kan door aan de wieltjes te draaien, het apparaat te draaien of gewoon door even te schudden met het apparaat.


Of de Sony Rolly echt een hit gaat worden vraag ik mij af. Het is een leuke mp3-speler om te hebben, maar het is wel een vrij kostbaar apparaat. De Sony Rolly kost namelijk maar liefst €399,-. Toch zijn veel mensen wel enthousiast over dit kleine hebbedingetje. Ikzelf zou het geld er in ieder geval niet voor over hebben.

Future Headset

Het begint bijna een beetje eng te worden. Vroeger zag je wel eens dit soort futuristische headsets in films voorbij komen. Het begint er echter op te lijken dat het de werkelijkheid gaat worden. Ze zijn namelijk al op de markt te vinden in Japan.

Het merk Nikon heeft een multimedia-headset geproduceerd, de Media Port UP300. De futuristische headset is voorzien van een 0,44 inch display (640 x 480 pixels) waarop je video’s kunt bekijken (120 min). Het schermpje komt overeen met een 50 inch scherm op een 3 meter afstand omdat het zo dicht bij je oog zit. De headset beschikt over een bewegingssensor die ervoor zorgt dat je de mediafuncties kunt bedienen door met je hoofd te bewegen. Het apparaat is niet alleen voorzien van beeld en geluid, je kunt er ook zelfs mee gamen.

Ik vind het wel een onwijs stoer hebbeding. Het apparaatje is verkrijgbaar in twee varianten. Naast de UP300, met 4GB intern geheugen, is er ook een UP300x met het dubbele aantal gigabytes. Helaas is het apparaat alleen verkrijgbaar in Japan. Of het ook naar Europa gaat komen is nog niet bekend.

http://www.nu.nl/news/1798361/134/Futuristische_headset.html

De WiFi detector

Als ik op vakantie ga neem ik meestal mijn laptop mee. In de meeste hotels hebben ze vandaag de dag draadloos internet, maar het bereik daarvan valt soms erg tegen. Laat staan dat je weet waar je het beste bereik hebt. Hierop is wat bedacht het WiFi detector shirt.

Het WiFi detector shirt is een shirt met 5 lichtgevende balken. De balken geven aan hoe goed het WiFi-signaal is op een bepaalde plek. Hoe meer balken er branden, des te beter is het WiFi-signaal.

Voor mensen die draadloos internet gebruiken en willen weten waar het WiFi-signaal het beste is, is dit shirt een mooie uitvinding. Dus de volgende keer dat ik op vakantie ga zit het WiFi detector shirt zeker weten in mijn tas.

Wat is .....wijsheid?

Tegenwoordig kom je media overal tegen: op het werk, in je vrije tijd, maar ook kinderen hebben er op school mee te maken.
Maar hoe kunnen kinderen nou hun weg vinden in de grote brij van media? De website over mediawijsheid van Kennisnet geeft hier antwoord op. Op deze website staat beschreven hoe je als leerkracht invulling kunt geven aan het omgaan met media en hoe je kinderen kunt attenderen op de kansen en bedreigingen hiervan.

“Leerkrachten kunnen hun steentje bijdragen bij het bevorderen van de mediawijsheid van de leerlingen”, staat op de website van Kennisnet vermeld. Dit zouden de leerkrachten bijvoorbeeld kunnen doen door de kinderen een filmpje of een voorlichtende website te laten maken in plaats van een spreekbeurt of een werkstuk op papier. De leerkracht zou dan ook meer de rol van coach op zich moeten nemen, dan de rol van leerkracht.
Maar de leerkracht kan ook nog wat leren van de mediakennis van de leerlingen.
De leerkracht wordt dus wijzer over de mogelijkheden van de media en de leerlingen leren hun kennis hiermee over te dragen en op een andere manier naar de digitale wereld te kijken: “Learning by teaching”.

Ik vind dit een mooi concept. In het omgaan met media moet, volgens mij al op school lesgegeven worden. Hoe kun je anders verwachten dat kinderen hun weg vinden in de grote brij van informatie?
Dat er een professionele opleiding is om leerkrachten van het basis- en voortgezet onderwijs, PABO studenten en bibliothecarissen op te leiden tot mediacoach is, denk ik dan ook een goede zaak. Zo worden we allemaal weer een stukje (media) wijzer.

Buurt online

Met internet kun je de hele wereld over. Maar kan jou het nou interesseren wat er aan de andere kant van de wereld gebeurd? Is het niet veel belangrijker om te weten wat er in je eigen straat afspeelt?

Om internet lokaal te houden moet je naar buurtlink.nl gaan. Op deze website kom je door je postcode in te vullen automatisch op het gedeelte van jouw buurt. Hier kunnen bewoners zelf buurtberichten, foto’s, video’s, links, vraag & aanboden (een soort lokale markplaats.nl) en kalenderberichten plaatsen. Met het gebruiken Google maps kunnen gebruikers zien waar bijvoorbeeld een foto is genomen of waar je buurtgenoot precies woont. Ook kunnen er lokale advertenties geplaatst worden. Zo wordt er in Overijssel dus geen reclame wordt gemaakt voor een Amsterdamse kledingszaak.

Deze website is handig omdat het internet lokaal houdt. Er wordt een hoop informatie gemakkelijk gefilterd door als eerst je postcode in te vullen. Deze site is ideaal voor bijvoorbeeld sportverenigingen of gemeenten om berichten mee te delen. Maar deze zijn helaas nog weinig aangemeld. Het zal dus eerst populairder moeten worden voordat het echt goed werkt. 

Kijk en klik

Regelmatig bezoek ik YouTube. Lekker filmpjes kijken, muziek luisteren héérlijk. Op sommige (privé) filmpjes zie je de meest aparte voorwerpen voorbij komen. Ik vraag me dan ook altijd af waar mensen het vandaan hebben gehaald. Hiervoor is een oplossing bedacht namens het bedrijf WatchandClick.

Het principe is simpel: product placement. Dit betekent dat de producten in een filmpje aangeklikt kunnen worden en dat daar zelf commentaar bijgezet kan worden (al à Wikipedia). Drie bedrijven hebben dit project bedacht. In de gangen wordt gesproken van een release in het najaar van dit jaar. Tripitch Mediacreatives ( mediaconcepten), VDMi ( software) en Podlerspace ( videoproducent ) zijn de bedrijven die hieraan meewerken.

Persoonlijk vind ik dit een origineel en praktisch idee. Stel dat ik hét cadeau voorbij zie komen voor een vriend(in). Ik klik erop en zie hoeveel het kost en waar het vandaan komt. Geniaal toch? Aan de andere kant is het natuurlijk zo dat WatchandClick er voor zorgt dat de aandacht die je voor het filmpje zou moeten hebben, afgeleid wordt door het kunnen klikken op andere zaken. Eigenlijk een soort verkapte reclame.

Lege batterijen toch nuttig!

Als batterijen leeg zijn gooi je ze meteen weg in de chemobox. Een batterij is nooit echt leeg, alleen kun je het niet meer gebruiken voor je gadget of iets dergelijks doordat de batterij te weinig energie levert. Het maximale uit je batterij te halen kan nu met de basis lamp Energy Seed. Speciaal ontwikkeld om het laatste restje sap uit een batterij te halen.

Energy Seed is een LED, een lamp die weinig energie nodig heeft. De lamp beschikt over sloten waarin je verschillende soorten batterijen kunt prikken. Zo gebruik je het laatste beetje energie van de batterij. Erg efficiënt.

Ik vind het een goed en een leuk concept. Helaas is er nog niets bekend over de productie van Energy Seed.

http://www.gadgetgarden.nl/2008/10/lamp-voor-lege-batterijen.php

Photoshoppen voor het goede doel

Bij iedereen is het programma Photoshop wel bekend. Je hoeft er nog niet eens mee gewerkt te hebben of je weet al wel dat het een computerprogramma is om foto’s mee te bewerken. In tijdschriften is vaak niet meer duidelijk wat nou ‘echte’ foto’s zijn en wat bewerkte foto’s zijn.

Een aantal Nederlandse tijdschriften waaronder
Yes, Viva en Marie-Claire hebben een nummer uitgebracht met een logo dat aangeeft of de foto’s bewerkt zijn met Photoshop. Hiermee steunen de tijdschriften de Photoshopvrij-actie van documentenmaakster Sunny Bergman. Ze is erop tegen dat tegenwoordig alles mooier lijkt dan het is. Een voorbeeld hiervan is het onrealistisch schoonheidsideaal van de vrouw. Ze wil laten zien dat Photoshoppen ook een middel kan zijn om de werkelijkheid onder de aandacht te brengen.

Ik vind het een hele goede actie dat door middel van het programma Photoshop de werkelijkheid onder de aandacht wordt gebracht. Photoshop is een ontzettend mooi programma en je kunt er heel veel mee. Alleen wordt het inderdaad vaak gebruikt om de waarheid te ‘verdraaien’. Naar mijn mening mag Photoshop wel vaker worden ingezet om de werkelijkheid en problemen in de maatschappij onder de aandacht te brengen.

Chatten met al@din

Waar blijven vliegen als het regent? Hoe luidt de tekst van het voetballied ‘Hup Holland Hup’?
Welke inentingen heeft mijn hond nodig? Dit zijn een aantal voorbeelden van vragen die je aan al@din kunt stellen.

Al@din is de digitale vraagbaak van de bibliotheek. Vroeger was het alleen mogelijk om via een webformulier vragen te stellen aan al@din, maar vanaf 1 oktober 2008 beantwoordt al@din ook vragen via chatprogramma’s. De mensen die via de chatprogramma’s vragen hadden gesteld aan al@din, waren enthousiast over deze nieuwe mogelijkheid. Daarom hebben de openbare bibliotheken besloten om deze nieuwe mogelijkheid in ieder geval tot eind 2008 aan te bieden.

Naast het chatten met al@din is het nog steeds mogelijk om vragen te stellen aan al@din via een webformulier. Chatten heeft wel als voordeel dat je sneller antwoord krijgt op je vraag omdat er direct op gereageerd wordt. Kortom als je snel antwoord wil op een vraag, vraag het aan al@din!

verkeersveilig navigeren?

Cruisecontrols, airbags en navigatiesystemen. Tegenwoordig zijn auto’s steeds meer uitgerust met de nieuwste snufjes. Maar is het wel echt zo verstandig om de allernieuwste ontwikkelingen te willen hebben?

Neem nou het navigatiesysteem. Op zich heel handig zou je zeggen: Het kan je overal naartoe brengen, zonder dat je de kaart van heel Nederland uit je hoofd hoeft te weten.
Daarentegen wijst een Brits onderzoek uit dat er zo’n 300.000 ongelukken op de weg gebeuren door navigatiesystemen en 1,5 miljoen gebruikers creëren gevaarlijke situaties met behulp van de apparaten.
Mensen volgen de instructies van het systeem op zonder na te denken en letten hierdoor niet meer op het overige verkeer: het navigatiesysteem draagt bijvoorbeeld op om na zevenhonderd meter rechtsaf te slaan, maar helaas: de weg is geblokkeerd. Mensen raken in paniek en zo ontstaan er gevaarlijke verkeerssituaties.

Ik kan mij er best wat bij voorstellen, dat mensen afgeleid kunnen raken door hun navigatiesysteem. Vooral als er een onverwachte situatie plaatsvindt, bijvoorbeeld een wegafzetting. Daarom heb ik ook zo mijn twijfels over de veiligheid die navigatiesystemen op de weg met zich meebrengen.